Historie

De Aalscholver in historisch perspectief

Het begon allemaal op 5 februari 1979, een maandag en nog steeds de clubavond: de officiële start van de zwemvereniging was een feit. Het gebeurde in het, in 1978 geopende zwembad van Almere-Haven, het gebouw dat nu door sloop wordt bedreigd, maar nog steeds de thuishaven is van de vereniging en dat de komende tijd ook zal blijven. Een stel enthousiaste Almeerders, dat die destijds vaak ook al actief was bij andere verenigingen, was bij de oprichting betrokken. Het "ons-kent-ons-gevoel" was dus groot.

Bestuur

Hoeveel bestuurders er in de loop der jaren in het 'pluche' hebben gezeten is niet meer te tellen. Het leuke was wel dat iedereen er weer een andere visie op na hield hoe de toekomst van de club er uit zou moeten zien. Dit werd netjes verwoord in allerlei beleidsplannen met prachtige titels: 'tegen de stroom in', 'stroom opwaarts', 'het wassende water', etc.

Vrijwilligers

Aan vrijwilligers ontbrak het in de beginjaren nimmer. Vanuit de elementaire tak, destijds de kweekvijver voor kader, gingen velen na het behalen van het hoogste diploma assisteren op de kant. Om de fijne kneepjes te leren werden er cursussen georganiseerd. Dit ging altijd gepaard met veel plezier, maar dat kan ook niet anders als je een enthousiaste leraar als Jan Zaal voor de groep hebt staan. De hoogtepunten van de cursussen waren de befaamde weekenden naar Bakkum of Heemstede. Bij de start van iedere cursus werd daar al halsreikend naar uitgekeken.

Natuurlijk was het niet altijd zonneschijn. De vereniging kende ook treurige momenten. In de loop der jaren zijn ons namelijk enkele dierbare vrijwilligers ontvallen, onder andere Non van der Houw, actief bij vele activiteiten en redactielid van het clubblad, Piet de Weerd die zich vol enthousiasme stortte in het waterpolo, Tjerk Vermanen, stimulator van het masterzwemmen en begin 2008 Maarten Bouman, de onofficiële beheerder van het clubhuis. Het was altijd een heel groot verlies voor de club.

Ledenaantal

Het ledenaantal is altijd zo'n beetje rond de driehonderd leden blijven schommelen. Eigenlijk zijn er wel veel meer leden geweest, maar de doorstroming bij het diplomazwemmen zorgde ervoor dat de teller niet ver op kon lopen. Velen hebben hun zwemdiploma mogen behalen in ons 'kleine badje'. Daar bleef het voor velen ook bij; van 'zwemmen je leven maken' zoals de slogan van de KNZB luidde, was er vaak niet bij, terwijl de club toch veel meer te bieden had.

Kunstzwemmen

Kort na de oprichting van de club werd er ook gestart met het kunstzwemmen. Dit heeft het echter niet lang volgehouden. Zo rond 1987 is deze afdeling helaas ter ziele gegaan. Gebrek aan kader en trainingsuren (dat speelde toen ook al) deden het bestuur destijds besluiten te stoppen met deze tak.

Waterpolo

Begin jaren tachtig werden de activiteiten eveneens uitgebreid met het waterpolo. Ben Geersema en Frans Visser waren bij de start van het herenteam betrokken. En kijk nu eens hoe deze afdeling is uitgegroeid tot een volwaardige zwemtak van de club met teams in alle leeftijdscategorieën. Het spelniveau groeide met de jaren en langzaam aan kruipt De Aalscholver nu, weliswaar met ups en downs, naar de top.

Wedstrijdzwemmen

Om de leegte van het kunstzwemmen op te vullen is in november van 1987 een start gemaakt met wedstrijdzwemmen. Eén uurtje in de week op zaterdagmiddag had het toenmalige bestuur er slechts voor over. Ja, ze zaten op de centen, het mocht allemaal niet teveel kosten. Onder leiding van Karin van den Burg en Marcel van Alder werd er getraind. De groep groeide gestaag; eerst werd er meegedaan aan recreatieve wedstrijden, maar naarmate het niveau sterker werd, kon er meegedraaid worden in de zwemcompetitie. Om hoger in de competitie te komen werd na enkele jaren een samenwerking aangegaan met Het Y uit Amsterdam; er werd een startgemeenschap opgericht: Het Y-Mere genaamd.
De interactie bleek de laatste jaren in de praktijk minder groot dan gewenst. In 2007 is daarom in goed overleg besloten om de startgemeenschap op te heffen. Vanaf dat moment is De Aalscholver onder eigen naam deel gaan nemen aan wedstrijden.

Masters

In het begin van de jaren negentig is er ook een masterszwemafdeling opgestart. De animo hiervoor was enorm, maar aan trainingsruimte was gebrek. Het recreatieve zwemuurtje voor volwassenen werd opgeofferd of, om het netjes te zeggen, beide zwemtakken fuseerden. Ondanks dat het hier ook wedstrijdzwemmen betrof, maar dan voor zwemmers vanaf de 25-jarige leeftijd, stond het los van de officiële wedstrijdploeg. Vanaf eind jaren negentig zijn beide ploegen meer naar elkaar toe gegroeid.

Activiteiten

Ook aan activiteiten ontbrak het niet binnen de vereniging; jaarlijks werd o.a. het sinterklaasfeest gevierd. In de beginjaren werden er nog spelenkermissen in elkaar gedraaid, maar dat is zo'n beetje verdwenen. Met een ploeg enthousiaste wedstrijdzwemmers en waterpoloërs werd er ook jarenlang aan de nacht-zwemmarathon meegedaan; menigmaal werd de eerste prijs in de wacht gesleept.

Zwem4daagse

Het hoogtepunt van de activiteiten was toch wel de zwem4daagse, het eerste jaar in het bestaan van de club nog samen georganiseerd met de beheerder van het zwembad. Daarna lag de organisatie geheel bij de vereniging. Het werd een sport om het jaarlijks groter te maken. Vijf dagen lang stond het zwembad in het teken van dit evenement. Steeds meer activiteiten werden er omheen georganiseerd zoals een spelenkermis, modeshow, Ronald McDonald, optredens van muziekgroepen op de afsluitavond. Maar het hoogtepunt was toch wel André Maas in het Druppiepak. Wat was het zweten voor hem in het bloedhete zwembad. Maar het was niet voor niets, want de deelnemersaantallen liepen op. Voor de vrijwilligers was dit 'het' evenement van het jaar waar altijd naar uit gekeken werd. De ijsconsumptie in die week was ook altijd erg hoog. Door de KNZB is de organisatie nog eens beloond met een prijs voor de meest succesvolle organisatie. Hiervoor mocht Marcel van Alder tien dagen naar de Olympische Winterspelen in het Noorse Lillehammer. Helaas werd door het bestuur besloten om met deze succesvolle PR-activiteit voor de club te stoppen. Andere gebruikers van het zwembad begonnen namelijk moeilijk te doen en wilden hun uren niet meer afstaan. Na ruim vijftien jaar viel dus helaas het doek.

Clubhuis

Eind jaren tachtig kreeg de vereniging een eigen onderkomen samen met de onderwatersportvereniging AGA-divers. Nou ja, 'kreeg'. Er moest een hoop geld betaald worden voor een betonnen vloer en wat muren. Wekenlang is er toen, o.a. door Peter Leguit en Maarten Bouman, geklust om van de kale ruimte een mooi onderkomen te maken. Iedere zaterdagochtend weer was het klusteam paraat. Bijkomend voordeel was dat zij tevens voor koffie zorgden en dus de trainers van het wedstrijdzwemmen op de vroege ochtend daar dankbaar gebruik van konden maken.

Zwembad

In 2007 besloot de gemeente om een nieuwe beheerder voor de Almeerse zwembaden te zoeken. Deze werd gevonden in Optisport. De overdracht van Sportfondsen bleek echter niet soepel te verlopen en vanaf 1 januari 2008 zijn de Almeerse zwembaden dan ook gedurende 2 weken gesloten geweest. Een erg vervelende periode voor een zwemvereniging. Gelukkig boden verenigingen uit de omgeving hulp en konden we een enkele avond elders trainen.
Er wordt alweer een aantal jaren gesproken over de bouw van een nieuw zwembad in Almere. Voorlopig is het nog niet zover en blijven wij trainen in Almere-Haven.